gas-Arc-welding

 

 تفاوت بین جوشکاری قوسی و جوشکاری گازی

جوشکاری (Welding) یک فرایند اتصال دهی است که دو یا چند قطعه با یا بدون اعمال حرارت و با یا بدون فلز پُرکننده به طور دائم به یکدیگر متصل می شوند. همه فرایندهای جوشکاری به دو گروه اصلی تقسیم بندی می شوند: جوشکاری ذوبی (Fusion Welding) و جوشکاری حالت جامد (Solid-State Welding). در جوشکاری ذوبی، حرارت باید برای ذوب سطوح محاور اتصال فلزات پایه (و فلز پُرکننده) اعمال شود تا مهره جوش تشکیل شده و قطعات به یکدیگر متصل شوند. در جوشکاری حالت جامد، بدون ذوب یا تغییر فازی، اتصال در حالت جامد تشکیل می شود. جوشکاری ذوبی شامل چند گروه از فرایندهای جوشکاری مختلف است، جوشکاری قوسی، جوشکاری گازی و جوشکاری پرتو پُرانرژی. جوشکاری قوسی (Arc Welding) جزء فرایندهای جوشکاری ذوبی است که از قوس الکتریکی برای تامین حرارت به منظور ذوب کردن سطوح مجاور اتصال و تشکیل اتصال استفاده می شود. از طرف دیگر، در فرایندهای جوشکاری گازی (Gas Welding)، یک شعله در اثر ترکیب سوخت های گازی با اکسیژن ایجاد می شود که حرارت لازم برای ذوب و اتصال را تامین می کند. بنابراین، اختلاف اساسی بین جوشکاری قوسی و جوشکاری گازی در منبع حرارتی است. به هر حال، توانایی و کیفیت جوشکاری به طور قابل توجهی متغیر است.

در جوشکاری قوسی، یک قوس الکتریکی (Electric Arc) بین الکترود و فلزات پایه ایجاد می شود. از این رو، فلزات پایه باید هادی جریان الکتریسیته باشند. قطعات باید به قطب زمین (ارت) یا منبع توان متصل شوند تا مدار الکتریکی کامل شود. علاوه بر این، آبشاری از جریان الکترون ها به داخل یا خارج از سطح قطعات به تمیز شدن منطقه اتصال کمک می کند. این مزیت در جوشکاری گازی وجود ندارد. در حقیقت، در جوشکاری گازی به هیچ منبع الکتریکی نیاز نمی باشد. به هر حال، یک سیلندز شامل سوخت های گازی و سیلندر دیگر اکسیژن نیاز است. عیب دیگر جوشکاری گازی دمای کم و شعله پهن است. افزایش عرض مهره جوش و حرارت محدود موجب سرعت کم جوشکاری می شود. شباهت ها و اختلافات زیادی بین جوشکاری قوسی و جوشکاری گازی وجود دارد.

 

شباهت های بین جوشکاری قوسی و جوشکاری گازی

-فرایندهای جوشکاری قوسی و جوشکاری گازی از مبانی اولیه جوشکاری ذوبی پیروی می کنند. در جوشکاری ذوبی، سطوح مجاور و مناطق مجاور فلزات پایه حرارت داده می شود که در نهایت باعث ذوب و تشکیل اتصال می شود. برعکس، در فرایندهای جوشکاری حالت جامد ذوبی تشکیل نمی شود، با این وجود، فلزات پایه را می توان تا دمای بالا (زیر نقطه ذوب) حرارت داد.

-در همه فرایندهای جوشکاری قوسی و گازی، اعمال حرارت از خارج تامین می شود (به روش های مختلف) و حرارت از داخل مواد تامین نمی شود. -در هر دو حالت فلز پُرکننده می تواند از خارج تامین شود. لازم به ذکر است که همه فرایندهای جوشکاری قوسی ذاتا فلز پُرکننده به صورت مهره جوش رسوب نمی کند. مشابه با جوشکاری گازی، فرایندهای جوشکاری قوسی کمی وجود دارد که جوشکاری بذون فلز پُرکننده انجام شود.

-با وجود این که جوشکاری قوسی و گازی برای اتصال دهی همگن (اتصال مشابه) استفاده می شوند، ولیکن بعد از اطمینان از انطباق شیمیایی، متالورژیکی و حرارتی در اتصال دهی غیرهمگن (اتصال غیرمشابه) نیز قابل کاربرد هستند.

-ایجاد منطقه متاثر از حرارت (HAZ) و تغییر خواص متالورژیکی اطراف مهره جوش در فرایندهای جوشکاری گازی و قوسی اتفاق می افتد. به هر حال، عرض HAZ و میزان تغییرات متالورژیکی از فرایندی تا فرایند دیگر تغییر می کند.

 

تفاوت های بین جوشکاری قوسی و جوشکاری گازی

gas-Arc-welding